تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی چیست

تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی

تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی چیست ؟ ترجمه به خودی خود فرآیندی حساس و تخصصی می باشد اما وقتی پای ترجمه رسمی به میان می آید این حساسیت و تخصص چندبرابر خواهد شد.

ترجمه ها از بابت ارزش قانونی و اعتباری که دارا می باشند به دو دسته ی رسمی و غیر رسمی تقسیم می شوند.

شما در موارد خاصی به ترجمه رسمی نیاز پیدا خواهید کرد و شناختن این موارد می تواند در انتخاب نوع ترجمه به شما کمک کند.

بنابراین برای درک هرچه بهتر تفاوت های بین ترجمه رسمی و غیر رسمی تا انتها با ما همراه باشید.

ترجمه رسمی چیست؟

در مواقع خاصی شما به ترجمه ی اسناد و مدارک قانونی خود احتیاج پیدا خواهید کرد. تجارت، اخذ ویزا، تحصیلات در خارج از کشور و مهاجرت نمونه ای از این موارد هستند.

در این مواقع شما نمی توانید ترجمه اسناد و مدارک خود را به هر مترجمی بسپارید.

چرا که ترجمه رسمی نیاز به الزامات خاصی دارد. در واقع مدرک یا سند ترجمه شده بایستی با دقت بالایی ترجمه شود و کاملا با نمونه ی اصلی آن مطابقت داشته باشد.

ترجمه رسمی بایستی بر روی سربرگ قوه قضائیه صورت گرفته باشد و ممهور به مهر رسمی قوه ی قضائیه باشد.

برای کسب اطمینان هرچه بیشتر بهتر است ترجمه رسمی به تایید اداره ی مربوطه در امور خارجه و وزارت دادگستری رسیده شود.

این نکته بسیار حائز اهمیت است که مترجم مربوطه دارای گواهینامه ترجمه اسناد رسمی باشد چرا که اسناد ترجمه شده نیازمند به تایید رسمی هستند. بنابراین چنانچه به دنبال مترجمین رسمی هستید بهتر است به دفاتری مراجعه کنید که معتبر بوده و دارای مجوز از قوه قضائیه می باشند. تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی

تفاوت ترجمه رسمی و غیر رسمی

ترجمه های غیر رسمی بسیار معمول و متداول هستند اما ترجمه های رسمی به دلیل حساسیت بالایی که از جهات قانونی روی آن ها وجود دارد، نیازمند به کنترل های ویژه ای می باشند.

در ادامه به تعدادی از مهم ترین تفاوت های ترجمه رسمی و غیر رسمی اشاره خواهیم کرد.

  • کنترل صحت مدارک

زمانی که قرار است ترجمه ای رسمی صورت پذیرد، پیش از هر چیز صحت و اصالت مدارک بایستی کنترل شود.

در صورتی که مدارک قانونی و معتبر باشند و پای هیچ گونه جعل اسناد در میان نباشد،

ترجمه رسمی آغاز خواهد شد. لازم به ذکر است که اصل مدرک بایستی به رویت نماینده قوه قضائیه در دارالترجمه برسد.

این موضوع در حالی ست که در ترجمه غیر رسمی نیاز به هیچ کدام از این مراحل نمی باشد چرا که اساسا ترجمه غیر رسمی قرار نیست در مراکز قانونی مورد استفاده قرار گیرند.

  • کیفیت و دقت صد درصدی

بسیار مهم است که ترجمه غیر رسمی با کیفیتی بسیار بالا و دقت صد درصدی صورت پذیرد. ترجمه رسمی به هیچ عنوان نباشد شامل غلط املایی، ویرایشی و نگارشی باشد. کوچکتری خطا در ترجمه منجر به عدم پذیرش خواهد شد.

  • پایبندی به متن اصلی سند

در ترجمه غیر رسمی تمامی مندرجات موجود در سند بایستی جزء به جزء ترجمه شود و کوچکترین تغییری در متن سند صورت نگیرد. تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی

مترجم رسمی حق هیچ گونه تغییر در متن، کاهش و افزایش متن و همچنین استناد به مدارک دیگر در ترجمه را دارا نمی باشد.

در حالی که در ترجمه های غیر رسمی که شامل ترجمه مقالات، ترجمه متون و ترجمه کتاب می باشد، مترجم این حق را دارد که تغییراتی در ترجمه با توجه به صلاحدید خود صورت دهد.

موارد ذکر شده موجب شده است تا حساسیت روی ترجمه رسمی بسیار بالا رفته و سفارتخانه ها تنها ترجمه هایی را پذیرش کنند که توسط نماینده رسمی قوه قضائیه صورت گرفته باشد.

حتی برخی سفارتخانه ها در مورد ترجمه رسمی سختگیری های بیشتری را نیز اعمال می کنند و ممهور شدن مدرک ترجمه شده به مهر دادگستری و وزارت امور خارجه را نیز از افراد درخواست می نمایند.

چه زمان می توان از ترجمه غیر رسمی استفاده کرد

ترجمه غیر رسمی نیازی به تایید شدن از جانب ارگان های قانونی را دارا نمی باشد. تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی

در واقع برای ترجمه غیر رسمی نیازی به مترجم رسمی قوه قضائیه از سوی دارلترجمه نیست و مترجمینی که دارای مهارت، دانش و تخصص زبانی کافی برای امور ترجمه هستند می توانند انواع ترجمه های غیر رسمی را انجام دهند.

ترجمه مقالات ISI، ترجمه مقالات کنفرانسی، ترجمه کتاب، ترجمه تخصصی متون، ترجمه تبلیغات، ترجمه بروشور، نامه های مربوط به اعتراض به رد ویزا و برخی متون حقوقی که تنها جهت آگاهی وکیل ترجمه می شود از جمله مواردی هستند که در دسته ی ترجمه غیر رسمی قرار می گیرند.

اعتبار ترجمه رسمی و غیر رسمی

به طور کلی اعتبار ترجمه رسمی بسیار بیشتر از ترجمه غیر رسمی می باشد چرا که این ترجمه تحت نظر و توسط مترجمین رسمی قوه قضائیه در دارالترجمه رسمی ترجمه شده اند و مورد تایید دادگستری، وزارت امور خارجه و قوه قضائیه می باشد.

اما باید گفت که اعتبار ترجمه در واقع به این موضوع بستگی دارد که می خواهید ترجمه را به چه ارگانی تحویل دهید.

چنانچه تاییدات رسمی برای یک ترجمه لازم نیست باید گفت که ترجمه غیر رسمی نیز اگر توسط مترجمین متخصص و حرفه ای انجام شده باشد می تواند کاملا معتبر باشد.

به عنوان مثال ترجمه مقالات برای ژورنال های علمی و معتبر دنیا نیاز به تاییدات رسمی ندارد اما اعتبار آن ها وام دار تخصص و مهارت مترجمینی است که ترجمه آن ها را به عهده داشته اند.

نتیجه گیری تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی

ترجمه رسمی می تواند در انواع زبان ها صورت پذیرد. در واقع هیچ محدودیتی از لحاظ نوع زبان ترجمه برای ترجمه رسمی وجود ندارد.

ترجمه سند توسط مترجم رسمی و دارا بودن مهر و سربرگ قوه قضائیه از جمله الزامات ترجمه رسمی می باشد. یکی از پر کاربردترین موقعیت های ترجمه رسمی، مهاجرت می باشد.

مدارک تحصیلی، مدارک شخصی، مدارک ازدواج، مدارک پزشکی و اسناد و مدارک ملکی بایستی به شکلی بسیار دقیق و اصولی توسط مترجمین رسمی به زبان مقصد ترجمه شوند. تفاوت ترجمه رسمی با ترجمه غیر رسمی

ترجمه های رسمی در نهایت در سه قسمت با نشان پرچم ایران به یکدیگر پلمپ می شوند و مورد ارائه قرار می گیرند. این بخش ها عبارتند از صفحه پوشش که شامل مشخصات کامل دارالترجمه و مترجم رسمی می باشد،

بخش دوم که شامل ترجمه مدرک یا سند مربوطه که دارای سربرگ و مهر و امضای قوه قضائیه بوده و بخش سوم که شامل کپی برابر اصل از مدارک ترجمه شده با مهر و امضای مترجم رسمی است.